Haqqında söz açacağım Həmidov Rəhim Ehtiram oğlu 1997-ci ilin 9 fevralında Göyçay rayonun Qarağıdır kəndində anadan olub. Ancaq uşaqlıqdan anası ilə birlikdə qonşu Mırtı kəndində böyüyüb, o kəndin qəhrəman oğulu kimi yetişib. 23 illik gənc ömrünə nəzər salanda bir jurnalist olaraq çox kövrəldim, axı Rəhim az yaşı ilə ömrünə tarixi qələbəni sıxdıra bilib. Özü də bu Qələbənin canlı iştirakçısı olaraq adı ilə, əbədiləşən şəkili ilə indi kəndimizdən bizə boylanır. Acı mənzərədir, şərəfindən ötə. Rəhimi mən yaxşı tanıyırdım, mən gənc, o isə balaca uşaq idi. O illərin xatirələri gözlərim önündə canlanır. Həmin acılı, şirinli xatirələri taq.az saytında paylaşıram.

Onun uşaqlığı göz önümdə keçir. Hər gün tək dayağı, yeganə həmdəmi olan anası ilə kənd avtobusuna minər, birlikdə anasının işlədiyi yerə gedərdi. Arıq bədənli, zəif cüssəli, utancaq baxışlı idi Rəhim bala. Elə sakit, elə qəmgin dayanardı. O mənalı, ancaq əzab dolu baxışlar yaddan çıxmır, Sanki illər sonra yaşadıqları azmış kimi, həyatın daha çox zərbələrini alacağından xəbər verirdi. Üstü nazik, ayağı yalın olsa belə, istisini sığındığı anasından alması onun çöhrəsinə bir əminlik qatardı. Anası da fərqli qadın idi. İçində min dərd, başında min bəla ilə yaşasa belə yoxsulluğun, çətinliklərin qarşısında diz qoymaq, tək olduğu üçün məğlub olmaq istəmirdi. Gün görmədi nə ata evində, nə ailə qurduğu yerdə. Bezdi, övladına sahib çıxıb sığındı bir daxmaya. İşlədi süpürgəçi, işlədi aşpaz, işlədi təmizlikçi kimi. Yayın istisi, qışın soyuğu bilmədən. Onların ömrü ana-bala birlikdə yollarda keçdi. Elə ki, oğul böyüdü, məktəbin yuxarı siniflərində qəflətən anada xərçəng xəstəliyi aşkarlandı. Çox getmədi xəstəlik, ananı aldı əcəl, bala qaldı tək daxmada. Ölüm anında ana uşağı tapşırdı xalaya. Bitirdi məktəbi Rəhim, yığıb sənədlərini verdi imtahan. Düşdü kollecə. Yaxşı da oxuyub sonlandırdı təhsili. Rayonda turizm sahəsində işə də girdi. Təbii ki, xala ana nəsiyyətini unutmamışdı, ona ikinci ana oldu. Kəsdi oğulların torpağından verdi ona pay, hətta ev də tikəcəkdi ona. Rəhim isə Vətən savaşını eşidən kimi ailədən xəbərsiz yazılıb orduya və yollanıb cəbhəyə. Əsgər yoldaşları sonradan onun haqqında xoş fikirlərini, qəhrəmanlıq əzmini yüksək qiymətləndirir. Gərgin döyüşlərdə olub, nə qorxu bilib, nə təlaş.
Gənc yaşda igidliyi ilə dostlarında, əsgər yoldaşlarının xatirələrində xoş izlər buraxıb.
Yoxluğu isə qəribə oldu Rəhimin. Daha doğrusu, gözlənilməz.

Oktyabrın 8-dən etibarən ondan xəbər almaq mümkün olmur. Tapılmırdı. Noyabrın 30-da tapılaraq Rəhimin nəşi ailəsinə təhvil verilir nəhayət. Elə Mırtı kənd qəbirstanlığında yerləşən şəhidlər məzarlığında da dəfn olunur. Rəhim Xocavənd-Füzuli istiqamətdə gedən döyüşlərdə qəhrəmancasına vuruşaraq şəhid olub. O, Füzulinin bir neçə kəndinin alınmasında qəhrəmancasına iştirak edib. Ölümündən sonra kəndimizin şəhidinə ölkə prezidentinin sərəncamı ilə "Vətən uğrunda", " Xocavəndin azad olunmasına görə", "Füzulinin azad ounmasına görə" medalları ilə təltif olunub.
Ruhun şad olsun oğul. Sənin uşaq çöhrən, qəmli gözlərin, o an gələcəyin üçün düşüncələrim mənim yadımdan çıxmır. Soyuq əlləri, parlayan gözləri və ananın isə hər səhər sənin gələcəyin üçün ümidlə atdığı addımları. Çünki o səhnəni ən çox mən görmüşəm. Bilmirəm, ədalətlidir, bilmirəm şəhid adına ucalmağın bəlkə mükafatındır.
Şəhid adı müqəddəsdir deyilir. Gənc yaşda bu müqəddəs ada layiq görüldün. Bəlkə də qəmli gözlərinə xoşluq qatan gülümsəmən bundan xəbər verirdi. Mən duymamışam. Amma mənim içimdə bir boşluq var. Dərin bir boşluq. Mən ikinizin də fədakarlığını belə tez sonucla bitəcəyini bilməzdim. Düşünürdüm mütləq mükafatın olacaq Rəhim. Nə yaşın vardı?! - 23, cəmi 23 il bu dünyanın qonağı oldun Rəhim bala. Amma həm də bu yaşda fədakarlığa bax. Tək qal, oxu, işə gir, müharibəyə get və vuruş şəhid ol. Qısa ömürdə çoxlarının borclarını ödəyib getdin oğul. Bu yaşda sənin borcun nə ola bilərdi?!
Həm ananın adı fərqli idi, həm də balanın.
Mələk və Rəhim.
Mələyin Rəhimi!
Yəqin ki, qovuşar cənnətdə anasına. Ana-bala tam olarlar bir arada.
Ruhları şad olsun!

Günel İsayeva
Taq.az